امید نو برای پناهندگان جنگ داخلی – در حکمی امروز، دادگاه عدالت اروپا (ECJ) حکم داد که آیا «تهدید جدی فردی» برای اعطای وضعیت حمایت فرعی طبق بخش ۴ قانون پناهندگی یا ماده ۱۵ (ج) دستورالعمل صلاحیت ۲۰۱۱/۹۵/اتحادیه اروپا وجود دارد یا خیر، نمی تواند صرفا به نسبت تعداد قربانیان به کل جمعیت وابسته باشد. در این راستا، دادگاه عدالت اروپا رویه قضایی تثبیت شده دادگاه اداری فدرال را رد کرده است (رجوع شود به مثال U. v. 17.11.2011 – 10 C 13.10 -) که بر اساس آن اعطای وضعیت حمایت فرعی در کشورهای جنگ داخلی مانند افغانستان باید همواره به آنچه «تعداد کشته ها» نامیده می شود بستگی داشته باشد. به نظر دادگاه عدالت اروپایی، تعداد قربانیان تنها یکی از معیارهای متعدد دیگر است که باید به طور جامع و با در نظر گرفتن پرونده فردی بررسی شود. این شامل تمام حقایقی است که درگیری را شکل می دهند، مانند شرایط در استان اصلی و همچنین تأثیرات درگیری بر غیرنظامیان، مدت زمان و شدت درگیری و میزان سازماندهی طرف های درگیر. در موارد مناسب، اکنون می توان درخواست بعدی برای اعطای وضعیت حمایت فرعی ارائه داد (رجوع کنید به حکم دادگاه عدالت اروپا مورخ ۱۴.۰۵.۲۰۲۰، شماره پرونده C-924/19 PPU و C-925/19 PPU).