Federal Anayasa Mahkemesi’nin 3 Ağustos 2022 tarihli basın açıklamasına göre, aynı tarihli kararı (28 Haziran 2022 – 2 BvL 9/14, 2 BvL 10/14, 2 BvL 13/14, 2 BvL 14/14) uyarınca, İkamet Yasası’nın 23. Madde 1. Fıkrası, 23a. Fıkrası veya 25. Madde 3. Fıkrası, 4. Fıkrası veya 5. Fıkrası uyarınca ikamet iznine sahip olanlar, önceden ikamet şartı aranmaksızın ve ilgili kişilerin istihdam edilmemesi durumunda bile çocuk yardımından yararlanma hakkına sahiptir. Federal Anayasa Mahkemesi, 1 Mart 2020 tarihine kadar yürürlükte olan düzenlemelere dayanarak bunun eşitlik ilkesini ihlal ettiğini tespit etmiştir. Yasama organı, çocuk yardımını yalnızca Almanya’da kalıcı olarak ikamet etmesi beklenen kişilere verme gibi meşru bir amacı izlemiş olsa da, Mahkeme bunun eşitlik ilkesini ihlal ettiğini düşünmektedir. Ancak, istihdam ile beklenen kalış süresi arasında herhangi bir ilişki görünmediğinden, yapılan ayrım bu amaç için uygun değildir.
Etkilenen kişilerin, gerekirse geriye dönük çocuk yardımı başvurusu yapmaları tavsiye edilir. Bununla birlikte, sosyal yardımlar alınıyorsa, çocuk yardımına hak kazanma durumunun genellikle sosyal yardım kurumuna devredildiği unutulmamalıdır.